گناهان شما را بيامرزد . و هر كس از خدا و رسول او اطاعت كند حقّاً كه به كاميابى بزرگى دست يافته و فائز شده است . تبصره : آيهء شريفه امر است به مكارم اخلاق و لازمهء آن نهى از اعمال ناپسند است . و چون قسمت عمدهء گناهان از تراوشات زبان است ، لذا به تسديد گفتار در جميع احوال امر فرموده است ؛ زيرا حفظ زبان و سخن استوار ، اصل همهء خيرات و سرآمد طاعات مىباشد . و از جملهء آثار آن اصلاح اعمال و آمرزش گناهان است ؛ بلكه استقامت ايمان منوط است به استقامت زبان ، چنانچه از حضرت پيغمبر صلى الله عليه و آله روايت شده است كه فرمود : لَا يَسْتَقيمُ إيمَانُ عَبْدٍ حَتّى يَسْتَقيمَ قَلْبُهُ ، ولا يَستقيمُ قَلْبُهُ حَتّى يَسْتَقيمَ لِسَانُهُ : استقامت ندارد ايمان بنده مگر اين كه قلب او مستقيم شود ، و استقامت پيدا نكند قلب او مگر اين كه زبان او مستقيم شود « 1 » ؛ يعنى به راستى و درستى و حق ، گويا باشد . در كتاب كافى از حضرت باقر عليه السلام روايت شده كه فرمود : ابوذر رحمه الله مىگفت : يَا مُبْتَغِي الْعِلْمِ ! إنَّ هذا اللِّسَانَ مِفْتَاحُ خَيْرٍ وَمِفْتاحُ شَرٍّ ، فَاخْتِمْ عَلى لِسَانِكَ كَمَا تَخْتِمُ عَلى ذَهَبِكَ وَوَرَقِكَ : اى طلب‌كنندهء علم ، به درستى كه اين زبان ، كليد خير و كليد شرّ است ، پس مُهر كن زبان خود را چنانچه مُهر مىكنى طلا و نقرهء خود را . « 2 » [ آسمان بار امانت نتوانست كشيد ! ] ( آيهء 72 ) إِنَّا عَرَضْنَا الْأَمَانَةَ عَلَى السَّموَ تِ وَ الْأَرْضِ وَ الْجِبَالِ فَأَبَيْنَ أَن يَحْمِلْنَهَا وَ أَشْفَقْنَ مِنْهَا وَ حَمَلَهَا الْإِنسنُ إِنَّه‌ُو كَانَ ظَلُومًا جَهُولًا تفسير : به درستى كه ما امانت را بر آسمان‌ها و زمين ، و كوه‌ها عرضه داشتيم ، پس ، از آن كه آن امانت را بردارند سر باز زدند و امتناع و ابا كردند و از برداشتن آن امانت ترسيدند و از روى ترس - نه از روى مخالفت - قبول نكردند و انسان آن را بر دوش گرفت و حقّاً او

--> ( 1 ) . بحار الانوار ، ج 71 ، ص 287 . ( 2 ) . اصول الكافى ، ج 2 ، ص 114 كتاب الايمان و الكفر ، باب الصمت و حفظ اللسان ، ح 10 .